भारत की संस्कृति के लिए... भाषा की उन्नति के लिए... साहित्य के प्रसार के लिए
लोक संगीत
कविता कोश विशेष क्यों है?
कविता कोश परिवार

"जाग जाग / धरणीधर कोइराला" के अवतरणों में अंतर

Kavita Kosh से
यहाँ जाएँ: भ्रमण, खोज
 
पंक्ति 35: पंक्ति 35:
  
 
लाजले कि खुशिले जनताले ।
 
लाजले कि खुशिले जनताले ।
जाति-भक्ति नगरि कहैकाले ।।
+
जाति-भक्ति नगरि कहिंकाले ।।
 
जाति-उनन्ति कसै गरिएको ।
 
जाति-उनन्ति कसै गरिएको ।
 
छैन भाइहरुहो ! सनिएको ।।
 
छैन भाइहरुहो ! सनिएको ।।
पंक्ति 41: पंक्ति 41:
 
फुट फाट छल छाम र काम ।
 
फुट फाट छल छाम र काम ।
 
यी बुझी कपटका परिणाम ।।
 
यी बुझी कपटका परिणाम ।।
त्यागनू कपट यौ अब जाति ।
+
त्यागनू कपट यो अब जाति ।
 
अन्यथा सब बुझ्यो बुझ जाति ।।
 
अन्यथा सब बुझ्यो बुझ जाति ।।
  
 
आर्य गौरव कहाँ रहि जाला ।
 
आर्य गौरव कहाँ रहि जाला ।
 
पुत्र पौत्रहरुको कुन हाला ।।
 
पुत्र पौत्रहरुको कुन हाला ।।
हो हुने सब विपार गरै लौ ।
+
हो हुने सब विपार गरौं लौ ।
 
धर्म कर्म तिर चित्त धरौं लौ ।।
 
धर्म कर्म तिर चित्त धरौं लौ ।।
  
 
स्वार्थ-त्याग तिर चित्त लगायौं ।
 
स्वार्थ-त्याग तिर चित्त लगायौं ।
शास्त्र-पाठ पढि ध्यान घुमायौं ।।
+
शास्त्र-पाठ पढि ध्यान घुमावौं ।।
 
स्त्री-युवा सब मिली अब लागौं ।
 
स्त्री-युवा सब मिली अब लागौं ।
 
जाति-उन्नति विषे अब लागौं ।।
 
जाति-उन्नति विषे अब लागौं ।।
पंक्ति 65: पंक्ति 65:
  
 
घोर नींद अब ता परित्याग ।
 
घोर नींद अब ता परित्याग ।
भो भयो अती सुत्यौ अब जाग ।।
+
भो भयो अति सुत्यौ अब जाग ।।
 
जाग जाग अब जागन जाग ।
 
जाग जाग अब जागन जाग ।
 
लाग उन्नति विषे अब लाग ।।
 
लाग उन्नति विषे अब लाग ।।
पंक्ति 77: पंक्ति 77:
 
वितनु हो जति थियो वितिगैगो ।।
 
वितनु हो जति थियो वितिगैगो ।।
 
खोल लौ नयन खोल न खोल ।
 
खोल लौ नयन खोल न खोल ।
फालछौ किन ? नफालन फाल ।।
+
फालछौ किन ? नफालन काल ।।
  
 
धर्म-शास्त्र पढ चित्त सपार ।
 
धर्म-शास्त्र पढ चित्त सपार ।

14:54, 11 जुलाई 2018 के समय का अवतरण


जाग जाग अब जागन जाग ।
लाग उन्नतिविषे अब लाग ।।
घोर नींद अब ता परित्याग ।
भो भयो अति सुत्यौ अब जागे ।।

दाजुभाइहरु हो ! उठ जाग ।
लाग उन्नतिविषे अब लाग ।।
धोउ धोउ मनको अब मैलो ।
फालिदेउ डरको अब थैलो ।।

जाग जाग अब जागन जाग ।
लाग उन्नतिविषे अब लाग ।।
हेर लै अरुहरु सब जागे ।
जाति उन्नतिविषे अब लागे ।।

हामिहेरु पनि लौ अब जागौं ।
जाति उन्नतिविषे सब लागौं ।।
घोर नीद अब ता परित्यागौं ।
भो भयो अति सुत्यौं अब जागौं ।।

लाज की कि खुशी की ममता की ।
क्यै न क्यै त मनमा अब डाकी ।।
जाति प्रेम न गरिकन हुन्न ।
हात बाँधि यसरी अब हुन्न ।।

लाजले कि खुशिले जनताले ।
जाति-भक्ति नगरि कहिंकाले ।।
जाति-उनन्ति कसै गरिएको ।
छैन भाइहरुहो ! सनिएको ।।

फुट फाट छल छाम र काम ।
यी बुझी कपटका परिणाम ।।
त्यागनू कपट यो अब जाति ।
अन्यथा सब बुझ्यो बुझ जाति ।।

आर्य गौरव कहाँ रहि जाला ।
पुत्र पौत्रहरुको कुन हाला ।।
हो हुने सब विपार गरौं लौ ।
धर्म कर्म तिर चित्त धरौं लौ ।।

स्वार्थ-त्याग तिर चित्त लगायौं ।
शास्त्र-पाठ पढि ध्यान घुमावौं ।।
स्त्री-युवा सब मिली अब लागौं ।
जाति-उन्नति विषे अब लागौं ।।

बेर धेर अझ हो कति गर्ने ?
रीस डाह गरि नै कति मर्ने ?
प्रेमको अब उधारी पिटारी ।
जाति-धर्म खुद आफु सह्यारी ।।

अन्य जातिहरुका अब दाँजा ।
लागने समय भो बुझ ताजा ।।
दाजु भाइहरु हो ! उठ जाग ।
लाग उन्नति विषे अब लाग ।।

घोर नींद अब ता परित्याग ।
भो भयो अति सुत्यौ अब जाग ।।
जाग जाग अब जागन जाग ।
लाग उन्नति विषे अब लाग ।।

लाज भो अरुहरु अघ जाने ।
हामीहेरु रहने रइथाने ।।
हामीहेरु पनि मानिस नै हौं ।
के भएर निसपट्ट भए छौं ?

जे भए पनि भयो अब भैगो ।
वितनु हो जति थियो वितिगैगो ।।
खोल लौ नयन खोल न खोल ।
फालछौ किन ? नफालन काल ।।

धर्म-शास्त्र पढ चित्त सपार ।
सभ्य चाल चल जाति सुधार ।।
जाग जाग अब जाग न जाग ।
लाग उन्नति विषे अब लाग ।।



(नोट- पं. बदरीनाथद्वारा सम्पादित पुस्तक पद्यसङ्ग्रह बाट भाषाका तत्कालिन मान्यतालाई यथावत राखी जस्ताको तस्तै टङ्कण गरी सारिएको)